para mi amigo

Vandaag is het een jaar geleden dat Dieter, mijn schoonbroer, de Nonkel van Rune en Joran, niet wakker werd 's ochtends. Hij was in de loop van de nacht, totaal onverwacht, overleden. De wereld, die volgens voorspellingen mogelijk zou vergaan of overgaan naar iets anders, stond helemaal stil en verbijsterd zaten we samen. Kune, zijn prachtige vrouw, zei vanuit het verre Schotland dat ze niets niet gedaan hadden en steeds geleefd hadden zoals ze het zelf helemaal wilden. Een uitspraak die me toen diep geraakt heeft en uiteindelijk mee de aanzet is geweest tot deze reis. Ik neem graag de goedlachse gulheid en het relaxte oervertrouwen van Dieter mee op reis. Zijn eenvoudige, authentieke manier van ontmoeten, zijn humor en zijn van-Zelf-sprekende houding om in het leven te staan dragen ons en afstemmen op onze eigen innerlijke weg om aan te sluiten bij de Grote Weg heb ik hem altijd zien doen. Moeiteloos, speels, zottekes en vol vertrouwen in wat is en wat komt en goed opletten voor trollen en kabouters. Het is onze spirit onderweg. Met veel liefde mi Hermano xxx