Het ouderlijk bezoek heeft ons wat nieuwe energie gegeven en na een stikdure internetsessie heeft iedereen weer even zijn hart kunnen ophalen met facebook en skype en het opzoeken van allerlei info over frankrijk...
Het blijkt dat vooruitkijken en doelen pinnen mij weer wat bodem onder de voeten geeft en het zwerven ook een richting biedt. We slapen twee nachten in de buurt van Evreux en hebben daar met onze kersverse verdeelstekker alle elecriciteit van de camping gebruikt om alle toestellen op te laden om weer terug bij de boeren terecht te kunnen de volgende dagen. Gelukkig zijn er weinig (lees slechts een andere) kampeerders en dat is maar een geluk want toen ik vanochtend onder de douche stond (waarbij het gebrek aan een gordijntje of iets dergelijks ervoor zorgde dat mijn hokje onder water stond en bij uitbreiding het hele douchegebouw) ging het licht uit (er zijn nadelen aan ecologisch denken) en nadat ik in de hoop op een bewegingsdetector nog een tijdje met de armen heb staan zwaaien ben ik maar met een handdoekje rond door het zwembad naar de lichtknop gewaad. Niet dat ik niet kan genieten van een douche in het duister maar het gebouw was zo donker dat ik mijn kleding niet kon vinden en ik wou ook niet dat ze in het water viel.
Toen we naar de winkel reden, door een dorpje met de hilarische naam Croth, zagen we onderweg overal mannen met een baguette onder de arm lopen, we hebben er zelf dan ook maar een gegeten.
Met de kaart van Frankrijk voor ons, een reisgids, een campinggids en de adressen van de boeren van France Passion hebben we een soort van verlanglijstje gemaakt dat ons verder naar het Zuiden zal voeren en Joran heeft al beslist dat hij bij het binnenrijden van Spanje vooraan wil zitten. Morgen bezoeken we de kathedraal van Chartres en daarna rijden we nog even Westwaarts om Mont Saint Michel mee te pikken.
Blijkbaar is doelloos rondzwerven iets dat me makkelijker te voet afgaat dan met de auto en mogelijk ook aangenamer in de zomer. Met een beetje zon ziet vermoedelijk elke afgebladerde muur met zongebleekte luikjes er charmant en pittoresk uit. Het is wel fijn dat met een paar richtingen de reizigersblues nu wegebt en ik heb ook schitterende boeken gekregen om mij verder te verdiepen in de geschiedenis van de groene man en vrouw, de katharen en tempeliers en Agnes Obel heeft het me nog eens goed ingepeperd; I'll keep a close watch to this heart of mine... (en van die twee gasten natuurlijk)
Hey liefste Katrien, was zelf achteraf wel wat emotioneel na ons laatste skype-gesprek; voel me dan machteloos omdat ik niet direct kan ingrijpen... Ik kan je frustratie naar de school wel begrijpen en zal morgen een mailtje sturen!
BeantwoordenVerwijderenBedankt voor de mooie afbeelding van de Green Man en de lectuur over Rosslyn Chapel. Ik hoop dat je in Frankrijk en Spanje je weg verder zal vinden. Vandaag gaan eten bij je ouders; het zijn 'schatten' van mensen! Goeie babbel gehad met je ouders over je reis, hun ervaring en de vrijmetselarij (een onderwerp dat mij zeer nauw aan het hart ligt) en zeer lekker gegeten! Het schoolwerk komt wel in orde; als ik opmerk met welke passie je daarmee bezig bent mogen onze kids hun 'pollekes' kussen, je doet dat prima! En ze leren heel veel dingen die je in een schoolsysteem nooit kunt realiseren! Deze reis 'vormt' hen ook hé.. Ze zullen wel kunnen aansluiten in maart. Ik mis jullie enorm maar gun jullie tegelijkertijd deze reis! Ik mis je warmte en nabijheid, ik mis mijn 'maatje', maar toch is het is goed zo; tot binnenkort! Liefs, Stefan, papa XXX
hallo kids, vandaag en gisteren was het hier een stralende dag , wel fris maar maar mooi zonnig weer. hopelijk is het daar ook zonnig.
BeantwoordenVerwijderenje hebt de groeten van nonkel paul en tante thilly en emmy en raymond , we zijn met zijn allen deze middag gaan wandelen in hofstade , en dan samen bij emmy gaan eten , dat was een leuke dag .
jullie hebben nog veel mooie stadjes voor de boeg , chartres ,tours,poitiers , angouleme , perigeux allemaal mooie oude perlgrim stadtjes richting compostella , ben er zeker van dat je de draad van mooie dagen terug kan oppikken in la douce france . en uiteindelijk zal je ook nog spijt hebben frankrijk te verlaten zoals je dat met engeland had. het ritme van de taal is vooral anders maar ook wel schilderachtiger , en het ritme van het leven is navenant.
de lidkaart van spanje is aangevraagd en de man mailde mij dat ze vandaag wordt opgestuurd. muy bien heb ik hem met muchos gracias bedankt.
dikke knuffel aan de 3trekvogels denk veel aan jullie xxxx