la Dunne de Pyla van Rune

hallo iedereen 't is Rune is, ik wou ook eens iets op de blog zetten dus...   De grote duin van Pyla : Joran en ik beklommen de duin langs een van de steilste kanten, eerst kwamen we een grijs- witte, dode boom tegen, half ingegraven in de machtige zandberg. Ik probeerden stukken te lopen maar na tien seconden was ik dan zo uitgeput dat ik me op mijn knieen liet vallen, het leek alzof we verdwaald waren in een woestijn en onszelf moesten voortsleuren op zoek naar water en beschutting. Ik stak mijn handen in het losse zand als schupjes om mezelf zo naar boven te hijsen en strompelde en kroop voort op de steile zandhelling. Joran was nog een eind verder naar beneden toen ik de rand van de top bereikte en ik liet me zowat naar voor vallen na deze korte maar zeer intensieve inspanning, ik nam het eerste schelpje dat ik zag liggen op en stak het in mijn zak terwijl ik begon rond te kijken, het uitzicht was prachtig, met aan de ene kant een blauw, groene oceaan van water en aan de andere een zee van groene bomen. Bij elke windvlaag stoof er zand op dat als duizenden kleine naalden pijnlijk tegen je gezicht sneed. We liepen rond op de drie kilometer lange duin en keken verwonderd rond, het was prachtig.  :)