Tussen twee krijtkusten beuken stevige golven die het schip en mijn maag heen en weer doen rollen. Achter ons een zonovergoten kust die duidelijk mijn liefde nog draagt en voor ons regen en wind en het onbekende dus ook nog onbeminde. Ik voel me een beetje verloren, in een niemandsland. Het lijkt de boot naar huis en we gaan nog niet naar huis en tegelijk lis het of ik thuis net achterlaat. Bovendien ben ik nogal misselijk en maak me de bedenking dat het de derde keer in twee maanden tijd is dat ik het uur moet aanpassen op mijn gsm en vooral in mijn bioritme. Aankomen in Calais in de miezerige regen is echt een kale kermis. We zijn dan ook blij dat we naar onze eerste boerderij van 'France Passion' kunnen rijden en hopen daar op een warmer onthaal. De boerin heet ons welkom en we mogen tegen zes uur naar het melken van de koeien gaan kijken wat we dan ook graag doen. Het is boeiend om de vrouw bezig te zien met de machinale melkinstallatie en in mijn beste frans stel ik een paar vragen en probeer ik haar antwoorden in mijn hoofd te vertragen om ze te vertalen. Het wordt pas echt geweldig wanneer een van de koeien ,ze staan op heuphoogte met hun poten dus u kan zich een beeld vormen van waar hun staart begint, kakt en het effect wordt absoluut versterkt door de vloeibaarheid van die substantie en de hoogte waar het vandaan komt. 'Het maakt geen vlekken, het ruikt alleen',zegt de ervaringsdeskundige en met mijn middelbare schoolfrans had ik dat toch begrepen! Onze eerste week in Frankrijk was verder niet zo'n topper. Ik ben het zelf precies even kwijt. Het weer valt tegen, alles is grijs en vooral nat en slijkerig, alles is gesloten, de chauffeurs zijn arrogant en vooral aggressief, gasfles twee heeft de geest gegeven waardoor we niet meer kunnen koken en verwarmen. Het is een reizigersdip waar ik niet zo goed uit geraak en we hebben nog een paar normale moeder-tieneraanvaringen die dat niet echt makkelijker maken. Ik zou liefst in een warm bad gaan liggen om eens goed uit te huilen en zielig te zijn of met een boek om daarna weer even helemaal mezelf te zijn maar hier is geen warm bad en ik huil dan genant zichtbaar en dan ben ik bang een labiele moeder te zijn. Ik stel het hele plan in vraag, heb enorme last van het communicatieprobleem met de school, wordt helemaal stressy omdat er bezoek komt en straks iemand mee naar huis wil,... ik wil terug naar Engeland want daar was alles leuker,... Mistroostig lijkt het woord van deze week. Het is een hele omschakeling van het verzorgde Brittanië naar het nonchalante Frankrijk, van alles-gaat-hier-om-vijf-uur-dicht (behalve de Tesco die blijft 24 uur open) naar hoezo-u-wil-voor-zeven-uur-een-restaurant-vinden-dat-open-is? (de gas is op dus we moeten uit eten en zelfs een fritkot is hier voor halfacht niet open), van bekend naar onverstaanbaar,... Maar dan komt er bezoek met vier (vier!)gasflessen en een boel lekkernijen zowel culinair als litterair en met heel veel warmte (niet alleen door de gasflessen) en gerustelling en plots trekt de Franse hemel toch open. De prachtige baai van de Somme doet daarbij wonderen en het schitterende Saint Valerie Sur Somme biedt ons heel veel lekkers. We eten verse mosselen en proeven een oester, we zien zeehonden en eindeloos veel vogels en we na twee dagen ouderlijke bepampering met knuffels en gesprekken en tractaties en vissoep en warme wijn ben ik bereid mijn hart ook voor Frankrijk te openen. (dat was ik al maar we hadden toch wat tijd nodig en we hadden natuurlijk al een uur gemist bij de kennismaking!) We zijn klaar voor het vervolg van onze route.
Voor wie klaarzat met de prikkers; Calais, Leubringhen, Wimereux, Saint Valery sur Somme. Een aantal boeidende gesprekken als; wie heeft dan de grenzen van België getrokken en waarom ligt dit Vlaamse deel dan in Frankrijk, Hoe krachtig moet de zee niet zijn dat ze hele bunkers uit het land lostrekt en vinden mensen Oesters echt lekker, Waarom staat Napoleon op deze enorme zuil met zijn gezicht landinwaarts terwijl hij eigenlijk Engeland wou aanvallen? Is het veel warmer in Spanje en gaat de gas zo snel op omdat ik een kop koffie drink in de ochtend?
Zowat 30 km op een zwalpende schuit van eeuwenlang door de "splendid isolation" gekoesterde Engelse leefregels naar de Franse nonchalance is inderdaad een nogal bruuske overgang.
BeantwoordenVerwijderenMaar eens je aangepast bent aan het ritme ga je er gegarandeerd steeds meer van genieten.
En als dan verder zuidwaarts ook het weer nog zonniger wordt kan het niet meer stuk.
Faites comme nous ... peu a peu (ook op mijn schoolfrans zit wat roest, dus kijk niet te nauw) is een Franse uitdrukking waar heel veel levenswijsheid in schuilt.
Geniet er nog van.
"la douce france" - nonchalant - no nonsense - dat is de volgende stap. elke cultuur heeft zijn eigen voordelen, vooral nu niet aanschuiven aan de bushalte en zo je bus moeten laten voorbijrijden.
BeantwoordenVerwijderenhet waren 2 fijne dagen (ondanks het weer) en vergeet vooral niet te genieten
Niet toevallig is de vallei van de somme het gebied van trekvogels die hier tijdens hun trektocht naar het zuiden de 3trekvogels hebben hier ook tweede adem gevonden en terug hun niewe richting zuid frankrijk bonne route mes enfants xxx
BeantwoordenVerwijderenBegrijp je gevoelens wel denk ik (denken is blijkbaar wel van belang!...). Ik zou het ook héél moeilijk hebben met die overgang! Deze overgang heeft volgens mij veel te maken met de verschillen tussen het 'heidense' christendom en het 'katholieke' christendom... De Kelten in Engeland en Schotland hebben altijd hun oude 'religie' behouden. Meer concreet gaat dat over de band met de natuur... Op het vasteland is dat vlugger 'verwaterd' geraakt en geraakten we hier meer en meer in de ban van de Rooms Katholieke Kerk. Alhoewel er in Frankrijk en Spanje een rijke 'Keltische' cultuur bestaat. Ga die ontdekken! Er zij verborgen plekken die je iets zullen vertellen over ons 'mens-zijn'! De vrijmetselarij zal je verder leiden naar diepere geheimen naarmate dat je meer naar het zuiden gaat!
BeantwoordenVerwijderenEr is veel kennis die niet onderwezen wordt op school, jammer want we zouden ons meer bewust zijn van onze eigen ontwikkeling! Ga en ontdek! Wetenschap verlicht! Religie verblindt!... Ja sorry, wil gewoon zeggen dat ik jullie graag zie!....XXX
En voor je het weet wordt je hartelijk ontvangen in het café van René artois en zijn Edith , en zal Leclerc je wegwijs maken over dat nieuw te ontdekken landschap , waar je ook cultuur zult opsnuiven : zzefallen Madonna wif ze big boobies , prachtig schilderij waar menig Duitser op geaast heeft . Dikke zoen mijn lieve schat , en volg de route van de trekvogels richting zuiden met hart en genoeg gasflessen xxx
BeantwoordenVerwijderen