Feestelijke blaadjesconfetti
dwarrelt als Schots afscheid,
langgerekte schaduwen
bevriezen het mooie landschap
terwijl
witgerande schaapjes
krokant gras grazen
en paarden met geruite jassen
flank tegen flank
in ommuurde weides
staan te dampen,
het kan niet altijd
een eenzame boom zijn.
Langzaam
worden bergen
weer heuvels,
muren
weer hagen,
heide
weer bos.
Kniediepe riviervissers
oefenen geduld
naast donkerrode abdijen.
De engel van het Noorden
ontvangt ons met wijd open armen
en wijst ons
de beukenbossen
en de meidoorns.
Ja, afscheid nemen van zulke natuur (en cultuur) doen je ogen 'wateren'. Weet nog goed hoe ik ook een traantje moest laten bij het verlaten van Schotland tijdens onze huwelijksreis, nu meer dan 3 jaar geleden... Maar jullie avontuur gaat verder en wie weet wat komt er nog op jullie 'wonder-weg'!? Portugal en Spanje zijn ons (jullie) nog niet bekend en ben dus benieuwd naar wat daar valt te beleven! Ik lees altijd met veel plezier de blog-verslagen!
BeantwoordenVerwijderenLiefs, papa Stefan XXX