passing places

De zestig mijl die we reden van Durness tot hier, Shebster, Broubster bij Thurso, behoren tot de mooiste mijlen van onze reis. Rune en Joran kiezen ongeveer per afgelegde mijl wel een nieuwe plek om een mogelijk kasteel of fort te bouwen, een eiland om met een bootje naartoe te roeien of een vlak plekje om een huis te bouwen. We laten ons helemaal verwarmen door de goudrode gloed van struiken en bomen en verbazen ons over de eindeloze kleurtinten tussen beige en bruin. De hellingen zien er even ruig en donzig uit als de langharige koeien die erin grazen en alles wat groter is dan een struik levert duidelijk en dagelijks gevecht tegen de eeuwige wind. We zien meeuwen zich in de lucht gooien en stuntige capriolen uithalen om tegen de wind in te vliegen en een vermoeide reiger die hard moet werken om van de ene plas naar de andere te geraken. Het is duidelijk waar ontwerpers van camouflagekledij hun inspiratie halen, de ruwe hoogvlaktes lijken één groot legerdeken. Uitgestrekte graslanden met heide- en bremstruiken wuiven ons wiegend voorbij. We dansen over de eenvaksbaan en doen exact wat er om de tweehonderd meter staat; passing places. We zijn nu in het huis van Kune, mijn schoonzus, en het doet goed nog eens in een huis te zijn en mensen te ontmoeten. Een bed dat we niet moeten ombouwen tot tafel en de mogelijkheid om een paar meter bij elkaar vandaan te kunnen zitten. De jongens spelen met hun neefje en nicht en aanhoren trots en vol bewondering hoe ze oefent voor engels lezen en op een fluit die later een onderdeel van een doedelzak kan worden en hoe de kleine Frodi zijn eerste stapjes probeert te zetten. We zitten aan een echte tafel voor huiswerk waar iedereen plaats genoeg heeft en straks timmeren we planken tegen de gevel (met een heel stoer apparaat dat nagels kan schieten)met een blik op een eindeloos uitzicht. Ik zou best gewoon kunnen worden aan dit leven hier, zeker nu er geen midgets zijn. Grappig wel dat ik bij het slapengaan mijn praatje met de sterren miste. Het leek plots mijn bed niet meer zo zonder dakraampje om de dag te beginnen en af te ronden.