jorvik en de rest

De schaduwen worden dan wel steeds langer, de dagen doen dat niet en om een goede werk-reisbalans te vinden én tijdig terug de boot op te kunnen leggen we wel wat kilometers af. Het Zuiden begint te trekken en ik vermoed dat dat net is wat ganzen en zwaluwen en ooievaars ervaren voor ze het Noorden de staart toekeren. We hebben een nachtje bij Durham geslapen en schandalig genoeg dit prachtige middeleeuwse pronkstuk niet bezocht. We zijn er ooit geweest en het was echt de moeite, de kathedraal is echt een aanrader, maar het wordt al snel donker en we wilden gewoon een plek om te slapen vinden en wat voedsel inslaan. Het klinkt barbaars maar op dat moment had de Tesco superstore meer prioriteit dan het nabije werelderfgoed. Na het nodige schoolwerk zijn we verder afgezakt naar York. We hadden een camping op het oog met de naam Wagtail (kwikstaart).(De totem van Joran bij de scouts is Kwikstaart dus daar konden we niet echt aan voorbijgaan)  Hoe levendig en gezellig de opgewekt de kwikstaart in totemtaal dan mag zijn, nietsvan dit alles vonden we terug in deze kale camping waar geen levende ziel te bekennen was. We hebben dan maar verder gezocht  bij de caravan-club onderdak vonden. Onderdak hebben we natuurlijk sowieso, dat we bodem vonden. (a pitch in vakjargon) We halen met ons drie de gemiddelde leeftijd van de medekampeerders drastisch naar beneden en een paar vriendelijke grijsaards vinden zichzelf heel europees gezind wanneer ze me met Bonjour aanspreken. Ik vond het wel lief en heb de verleiding hen op de hoogte te brengen van onze taalgrens en bijhorende complexiteit maar daar gelaten. Fascinerend te zien wat grenzen met mensen doen, zeker in een land waar men in het Zuiden niet eens overal Schotse ponden wil aannemen die nochthans exact dezelfde waarde hebben en in dezelfde natie zijn uitgebracht. Aan de grens met Schotland waren we ook nog getuige van Schotse vlaggen en oproepen tot onafhankelijkheid nochthans trokken de schapen zich van dit alles helemaal niet aan. Voor hen is het gras misschien groener aan de ander kant van de draad, waar die draad staat zal hen een worst wezen. De schapen hebben in Schotland zelfs niet eens draad rond hun weides maar lopen lekker in het midden van de baan. Gisteren hebben we York bezocht en genoten van de middeleeuwse sfeer die in de kleine straatjes nog duidelijk hangt. Rune zou hier best kunnen wonen zei hij en ik kan hem geen ongelijk geven. Het is iets met stadjes uit de middeleeuwen en de vikingtijd. Het lijkt alsof het typische stratenplan en de afwezigheid van hoogbouw (en de mooie vakwerkhuizen) een bepaalde rust en veiligheid geven en meer op mensenmaat zijn. We lieten ons meevoeren in de geschiedenis van deze vikingparel en zagen gelijkenissen in taal, cultuur en architectuur tussen Jorvik en Scandinavië. 'Het enige grote verschil tussen Vikingen en Angel-Saksen was het feit dat Vikingen nooit gekerstend zijn' zegt de gids in het formidabele Jorvikcentrum. Hij heeft het over de kerstening die in het kielzog van de romeinse overheersing overduidelijk een grote impact had op de keltische bevolkingsgroepen in het oude europa en ik zie in zijn ogen en gebaren het vuur van een Noorman nog nagloeien. De welvarende en bloeiende handelsstad die York ooit was lokt ons nog steeds langs winkels en eetgelegenheden en tracht ons te verleiden tot de aanschaf van vanalles en nog wat, zolang het maar geld uit onze zakken oplevert. We genieten van deze korte stadsuitstap en wandelen naar de York Minster, de grootste gotische kerk ten Noorden van de Alpen. De indrukwekkende buitenkant geeft echt een goed beeld van de klassieke opbouw van een gotische kerk en een glimp binnenin werpt een verre blik op de buitengewone glasramen die zo karakteristiek zijn voor deze kerk. De inkomprijs is niet mals en ik hou dat bedrag dan liever opzij voor het bezoek van de Canterburry Cathedral waar ik graag de gezangen zou bijwonen op zondag. We zijn met Rune nog gaan rondsnuffelen in een parfumerie, een opdracht voor chemie op school, en maakten deze gezellige dag rond met het geheimzinnig meegegeven sushipakket van een vriend thuis. Lekker! Vandaag rijden we verder richting Zuiden en vermoedelijk stoppen we in Grantham. Samenvatting voor de prikkers Durham, York, Grantham.