zomerdagen op het strand

Wat een heerlijke dagen aan het strand. Charmant getijdehaventje met een stenen armslag rond de kleurige bootjes. Moederlijk bijna, beschermend tegen de grote, soms woeste, zee. Zicht op kilometers kliffen in alle mogelijke kleuren en hoogtes enerzijds en de eindeloze uitgestrektheid van de oceaan die er niet aflatend tegen aan beukt anderzijds. En daartussen keienstrandjes vol schatten. Stenen, elkaar overtreffend in vorm en kleurenpallet, fossielen, schelpen,...Onze zakken raken vol. Ontroerd dat we daar alle drie zo kunnen van genieten, van stenen vinden en niet kunnen kiezen welke er mee mogen en welke hier blijven. Joran gaf als tip dat je niet moet willen vinden maar nieuwsgierig moet zijn. Ik neem graag een tip van hem aan want hij is onze beste zoeker. Voor de trajectvolgers; Gisteren zijn we met het openbaar vervoer naar Lyme Regis gegaan. De bus kreunde zich de berg over en laveerde indrukwekkend door heel kleine hoekjes om ons ten slotte in het gezellige stadje af te zetten. We hebben genoten van het winkelstraatje, het strand, het uitzicht in het haventje en uiteindelijk van een gigantische en vooral onovertroffen portie fish and chips. Zwaar beladen met zoveel koolhydraten (zo lekker en vers!) en een uitbreiding van onze stenenverzameling (we hebben nu zakjes met de namen van de vindplaatsen om ze uit elkaar te houden) namen we de bus terug; een dubbeldekker vol schoolkinderen met stropdasjes boven hun uniformen. We weten niet wat ze hier op school leren of hoe het met de bevoorrading zit van deze buurt maar de leerlingen voerden de hele rit gesprekken over eetbare insecten en hoe je een duif moet doden. De inhoud van die gesprekken en de heuvelachtige rit maakten dat we een beetje 'mottig' waren toen we uiteindelijk afstapten. Vandaag zijn we naar het strand van Charmouth zelf gegaan nadat we hadden uitgezocht wanneer het laag water was. Met een warm zonnetje (25 graden uit de wind) op ons gezicht en een spiegelgladde zee naast ons vonden we een paar fossielen. Rune en Joran werden bijna ingelijfd bij een lokale middelbare school die op het strand was maar konden gelukkig duidelijk maken dat ze bij mij hoorden. In de namiddag hebben we buiten gegeten en schoolwerk gemaakt. (buiten dus in een t-shirt!) Ik kan het echt niet anders zeggen en het raakt me diep; het gaat goed met ons. Ik adem in en ruik de zee, ik hoor de meeuwen tot op de camping, ik zie tieners die nog stenen willen vinden. Mijn hand is snel gevuld.